Ontmoet vijf goalgetters die hun plek claimen in de Lagosiaanse creatieve industrie

Updated: Jun 14

Eén van Nigeria’s grootste exportproducten is muziek. Namen als Burna Boy, Davido en Wizkid vullen zalen in Amsterdam, London en zelfs in New York. Maar naast populaire muziek heeft de hard groeiende Lagosiaanse creatieve industrie meer te bieden. Steeds meer jonge mensen durven de stap te nemen om in een financieel onzekere industrie te ondernemen. In Lagos spreken fotograaf Coco Olakunle en ik met vijf Lagosiaanse creatieven die hun plek claimen in de groeiende industrie. We spreken over hun uitdagingen, visie en toekomstplannen. 


Nkem Juma “We zijn te divers om in een hokje te stoppen”

Nkem is een creatieve alleskunner. Ze is model en speelt in menig videoclip, werkt als stylist, creative consulant, pr-medewerker, verkoopt tweedehands kleding en ze werkt voor een Nigeraans kledingmerk. Als we Nkem ontmoeten komt ze net van een nieuwe klus bij Bogobiri; een hotel met galerie, open mic podium en bieb. Ze is als creatieve duizendpoot gevraagd om ze te helpen met hun programmering en positionering. “Ik doe diverse dingen maar ze hebben allemaal eenzelfde doel”. Als stylist werkt ze uitsluitend met opkomende Nigeriaanse merken, ze wil bijdragen aan de groei van de industrie en wil dat het talent dat ze tegenkomt een inkomen kan genereren vanuit hun kunst. “We hebben zoveel talent hier, we moeten dat inzetten om de perceptie die men van Nigeria heeft te veranderen”.


Oris Aigbokhaevbolo “Je vraagt je wellicht af waarom ik doe wat ik doe”

Oris is schrijver en is voornamelijk bekend als recensent. Hij vult zijn dagen en verdient zijn geld met het luisteren naar muziek, lezen van boeken en kijken van nieuwe films om daar vervolgens zijn visie over te delen. Hij is de voormalig West Afrika editor van ‘Music in Africa’, een muziekplatform waar hij de nieuw uitgebrachte muziek uit Nigeria voorziet van recensies. Op dit moment werkt hij als freelance recensent voor diverse platformen. Echter is niet al dit werk betaald. “Je vraagt je dan misschien af waarom ik het dan doe. Ik doe het omdat ik denk dat het belangrijk is”. Volgens hem bestaat het creatieve ecosysteem uit drie spelers: de maker, de recensent en de gebruiker. “Vandaag de dag presenteert de maker direct aan zijn publiek”. Deze zet marketing en pr in om het publiek te bereiken en om bekendheid te genereren “maar dat betekent dat een heel populair product niet goed hoeft te zijn. Daarom is de recensent belangrijk”. Oris vindt het belangrijk om aan een gezonde en kritische industrie te werken, want hij wil een kwalitatief goede culturele industrie in Lagos. Zijn vrije uren besteedt hij, voor zover hij die heeft, aan het schrijven van zijn eerste boek “maar daar kan ik nog weinig over zeggen. Ik verwacht dat eind 2019 meer bekend is...”.


Papa Oyeyemi “Ik trek me niks aan van wat men zegt of denkt”

Hij is bekend vanwege zijn radicale mode die hij op de Nigeriaanse markt zet. “Niet iedereen begrijpt wat ik doe.” Papa denkt dat zijn merk daarom nog niet heel erg bekend is. Gender is een centraal thema in Papa’s werk, niet volgens hem zelf maar wel volgens het, naar Papa’s zeggen conservatieve, publiek. Zo doet hij veel shows, veelal zelf geïnitieerd en onconventioneel. “Ik organiseer binnenkort een show zonder publiek. Ik doe het omdat ik goede catwalkfoto’s wil hebben, niet om de hype eromheen”. Ook houdt hij zich niet aan de klassieke collecties, maar speelt hij met de seizoenen die Nigeria kent “Ik zit hier te zweten, waarom moet ik dan een najaar/winter collectie uitbrengen? Dat slaat nergens op”. De collecties zijn gebaseerd op de seizoenen die hij kent, zoals het regenseizoen en de Harmattan [het seizoen waarin de droge en stoffige wind uit de Sahara waait]. De grootste uitdaging voor een modeontwerper in Lagos is volgens Papa iets heel simpels maar essentieels: stroom. “Nu is er bijvoorbeeld geen elektriciteit”. Ook is mobiliteit een uitdaging “Een pakketje naar het buitenland sturen is zo lastig. Ik kan bijvoorbeeld niks naar Zuid-Afrika sturen”. Materiaal is ook anders geregeld dan in Nederland “Hier verkopen ze vooral de restmaterialen uit Europa. Als je iets anders wil moet je je eigen materiaal maken. Ook kan je dus nooit dezelfde stof terugkopen: op is op”. Papa schetst een moeilijk klimaat waarin hij opereert. “...Als iemand in Europa een dag nodig heeft voor een look hebben wij er hier waarschijnlijk wel vijf voor nodig.” Ondanks de uitdaging is Papa gemotiveerd en ziet hij zichzelf niks anders dan mode doen.


Uche Uba “Ik gebruik mijn kleding om te rebelleren”

Experimenteel en expressief, zo omschrijft hij zijn eigen stijl. Een paar dagen geleden kwam hij naar het werk in een zijden outfit met een palazzo-broek waarbij de split reikte tot zijn heupen. Vandaag draagt hij een simpel wit shirt en een bomberjas “Ik kleed me androgyne maar ook flexibel in stijl; ik vind het leuk om verschillende dingen uit te proberen”. Uche is niet tegen bepaalde stijlen, maar wel tegen het idee dat bepaalde stijlen ‘moeten’. “Ik wil met mijn stijl mensen laten zien dat je kan dragen wat je wil dragen”. Kleding is zijn canvas “Ik gebruik mijn stijl als platform om te rebelleren”. Uche is niet bang voor negatieve reacties in een nogal conservatief Lagos “Ik wil andere mensen laten zien dat het kan, ik wil anderen inspireren om zich ook te kleden naar hun hart”. Hij gebruikt het openbaar vervoer dagelijks, vaak met gelakte nagels, een elegante outfit en de nodige make-up. “Mensen kijken verafschuwd, verbaasd en afkeurend, maar geven me ook vaak complimenten”. Het type reactie maakt hem niet uit; hij wil mensen hun aannames testen “het gaat erom dat ik impact maak”. De dag dat hij volledig opgedoft rond kan lopen zonder daar reacties over te krijgen is een dag waar hij naar uitkijkt “Dat is de dag waarop individualiteit en diversiteit gevierd wordt”. Uche is onafhankelijk designer en werkt momenteel als designer en stylist voor een merk op Victoria Island.


Mayeni Jones “Het nieuws was voor ons thuis belangrijk, het gaf ons informatie over onze thuis, over Sierra Leone”

Ze is dè BBC Nigeria correspondent. “Dat betekent dat ik voor de BBC vanuit een land verslag doe voor een internationaal publiek”. Het is haar rol om het nieuws te vinden, er onderzoek naar te doen en het daarna bij een publiek onder de aandacht te brengen. Haar werk is niet altijd makkelijk. De meeste verhalen waar ze verslag van doet zijn nare gebeurtenissen; ingestorte gebouwen, gekidnapte meiden en natuurrampen zijn in het afgelopen jaar door Mayeni behandeld. “Als ik vrij ben, kijk ik geen nieuws, ik heb lieve vrienden en familie die er voor me zijn”. In haar werk staat objectiviteit en discipline erg belangrijk “Het gaat er nooit om wat ik ervan vind; het gaat erom wat de mensen die het echt beleven, ervan vinden”. Als expat is ze deels insider, maar ook outsider “Daarom denk ik dat correspondenten vaak niet uit het land of de regio zelf komen, omdat je toch andermans verhaal moet vertellen. Het helpt om die insider/outsider status te hebben”. Mayeni is geboren in London, opgegroeid in Abidjan (Ivoorkust) en in tijden van oorlog als tiener met zus terug gevlucht naar Londen. Het nieuws is altijd een belangrijk onderdeel van haar jeugd geweest “Ik ben opgegroeid met ouders die naar de BBC luisterden om nieuwsupdates rondom de oorlog mee te krijgen.” Sinds een jaar is ze verslaggever voor BBC Africa met als standplaats Lagos; een stad waar ze nog nooit was geweest voordat ze aan haar nieuwe baan als correspondent begon. Spijt heeft ze nog geen moment gehad: “Nigeria is een cultureel, politiek en economisch centrum dat al lange tijd mijn interesse heeft”. De energie en drive van haar Nigeriaanse vrienden hebben haar interesse gevoed “Ik wilde ontdekken wat deze stad doet tikken, welke context deze charismatische, hardwerkende en slimme mensen creëert”.


Foto's: Coco Olakunle

Tekst: Carmen Hogg